Het culinaire verhaal van Michael Pas op Keukengeheim

Posted on oktober 21, 2007. Filed under: Recepten | Tags: , , , , |

1-10-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Michael Pas op Keukengeheim
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Hallo iedereen,

Vandaag het culinair verhaal van akteur en aangename mens Michael Pas dat ook met vele andere verhalen te lezen is op http://www.keukengeheim.com
Morgen plaats ik weer allerhande nuttige culinaire tips

Het verhaal van Michael:

Man, wat heb ik lekker gegeten op het godeneiland Bali!

Een jaar of tien geleden werd mij een geweldig geschenk in de schoot geworpen: ik kreeg een rol aangeboden in een serie voor de Indonesische televisie. De hoofdmoot van de opnames vond plaats op Bali, dus heb ik gedurende een kleine vier maanden ter plekke in een zalig huisje midden de rijstvelden gewoond. Nu is rijst niet alleen heerlijk op je bord; de rijstvelden zelf zijn een streling voor het oog. De spectaculaire terassen in de groene heuvels, waar de wolken worden weerspiegeld in het water van het rijstveld dat door de boer en zijn os wordt omgeploegd, is van het mooiste wat ik al gezien heb. Het is begrijpelijk dat rijst op Bali bijna heilig is. Zeg er dus niet zomaar rijst tegen rijst. Rijst op het veld heet padi, rijst in zakken heet beras en rijst op je bord heet nasi. Dat is natuurlijk de beste.

 

Nasi goreng is gebakken rijst, en staat op het menu van zowat elke Chinees in Europa. Volledig ten onrechte, want ten eerste is het een honderd procent Indonesisch gerecht en ten tweede is het eigenlijk een ontbijtgerecht. Niets voor in een restaurant!

Het zit zo : in de Indonesische keuken wordt niets weggegooid. ’s Morgens eten ze wat over is van de avond ervoor; in de wok wordt samen met ui en knoflook de gekookte rijst van de vorige dag opgebakken met wat er nog in de frigo zit, dat kunnen garnalen of kip of vlees zijn, er mag ook een ei bij. Zo simpel is nasi goreng. Onmisbaar erbij is huisgemaakte hete sambal. Dit was gedurende vier maanden mijn ontbijt om zes uur ’s morgens. Zalig !De porties sambal die ik daarbij aankon werden ook stelselmatig groter. Een beetje wennen in het begin, maar je wordt er wel wakker van.

 

Maar de echte heerlijkheden kwamen ’s middags bij de lunch op de set: gado-gado, inktvis in eigen zwart, kipsaté, stoofvlees met wonderbaarlijke kruiden, gedroogde vis en garnalen, tofu en tempé in heerlijke sausen en marinades.Dat alles met grote hoeveelheden perfect gestoomde witte rijst. (nasi putih) Stel u dat voor, vrienden, elke dag een rijsttafel-buffet a volonté! En dan ’s avonds iets gaan snacken in de talrijke warungs of eetstalletjes waar de vlammen vervaarlijk hoog langs de wok likken….

 

Is het raar dat ik af en toe heimwee krijg naar Indonesië en Bali? Volgt nu een geheime tip : om de volkse sfeer van het echt Indonesische eten nog eens te ervaren, ga ik niet naar een sjieke Indonesiër , maar wel naar de piepkleine warung “Ayam Goreng” in de Statiestraat, vlak bij het Centraal Station Ik ga er meestal ’s middags voor een heerlijke maaltijdsoep (soto ayam) of wat kippensatés. Goedkoop en écht Indonesisch! Heerlijk!

 

Selamat makan (smakelijk!)

 

Michaël Pas

Jullie kunnen natuurlijk zelfs op zondag op keukengeheim.com terecht voor al jullie culinaire problemen

Prettige zondag
Sam

pl_eet_khaldimm.jpg

Make a Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers op de volgende wijze: